Jeśli francuski europejski certyfikat spadkowy leży na Twoim biurku, zacznij od przesłania do Caira zawiadomienia, umowy, postanowienia albo korespondencji. Zapytaj o prawo francuskie, przygotuj pisma lub formularze i prześlij pliki do weryfikacji.
Zacznij czat w 30 sekund

• Najpierw zbierz testament, akt zgonu, listę aktywów, długi, drzewo rodzinne i korespondencję z wykonawcą testamentu.

• Przy aktywach spadkowych o wartości 1 mln EUR brak danych bankowych, spółki lub zagranicznych może opóźnić podział.

• Zanim formułujesz zarzuty, poproś pisemnie o status i rozliczenia.

• Użyj Caira do przygotowania próśb o dokumenty dla beneficjenta, wykonawcy testamentu lub posiadacza aktywów.

Zagraniczny spadkobierca z aktywami we Francji często słyszy naraz kilka nazw dokumentów: Europejski Certyfikat Spadkowy, acte de notoriété, attestation.
Do tego dochodzą probate, zaświadczenie bankowe, akt notarialny i formalności w księdze wieczystej. To zamieszanie jest zrozumiałe.
Nie traktuj jednego dokumentu jak uniwersalnego paszportu dla każdego aktywa w każdym kraju. Buduj sprawę wokół aktywa, kraju jego położenia i instytucji, która żąda dowodu.

Oficjalna strona UE e-Justice opisuje Europejski Certyfikat Spadkowy jako instrument UE do potwierdzania statusu, praw lub uprawnień w państwach uczestniczących.
Francuskie źródła publiczne, takie jak Service-Public i Justice.fr, wyjaśniają francuską ścieżkę spadkową. Pokazują też, jak potwierdza się dziedziczenie, w tym rolę acte de notoriété w wielu sprawach.
To są źródła autorytatywne. Wyszukiwania sądowe i Judilibre służą tylko do zrozumienia, jak rodzą się spory o dokumenty, miejsce zamieszkania lub stan rodzinny.

Do czego służy certyfikat

Europejski Certyfikat Spadkowy jest najużyteczniejszy, gdy spadkobierca, zapisobierca, wykonawca testamentu lub zarządca musi wykazać uprawnienia w innym państwie UE.
Francuski dokument notarialny może wystarczyć francuskiemu bankowi lub przy transakcji nieruchomości. Certyfikat może pomóc przy koncie lub nieruchomości w innym uczestniczącym kraju UE.
Nie zawsze jest obowiązkowy. Nie omija prawa właściwego dla spadku ani lokalnych formalności dla konkretnego składnika majątku.

W sprawach rodzin transgranicznych pierwsze pytanie nie brzmi, czy wnioskować o certyfikat. Brzmi: jaki problem ma on rozwiązać.
Bank odmawia wypłaty środków? Księga wieczysta żąda dowodu statusu? Współspadkobierca za granicą prosi o dowód?
Albo spór dotyczy tego, kto jest spadkobiercą, jaki testament obowiązuje albo czy zmarły miał zwykłe miejsce pobytu we Francji? Odpowiedź zmienia zestaw dokumentów.

Francuska teczka spadkowa

• Akt zgonu, miejsce i data zgonu, ostatnie zwykłe miejsce pobytu, obywatelstwo, stan cywilny oraz wszelkie wcześniejsze nazwiska lub pisownie.

• Testament, kodicyl, intercyza, dokumenty rozwodowe, dokumenty związku partnerskiego, akta adopcji i dokumenty potwierdzające pokrewieństwo.

• Dokumenty tożsamości i adresu spadkobierców, zapisobierców, żyjącego małżonka, wykonawcy testamentu lub zarządcy spadku.

• Francuski wykaz aktywów obejmujący nieruchomości, rachunki bankowe, papiery wartościowe, ubezpieczenie na życie, udziały w firmach, pojazdy, zwroty podatku i długi.

• Oddzielny wykaz aktywów zagranicznych z nazwą instytucji, krajem, rodzajem aktywa, szacunkową wartością i dokumentem wymaganym przez tę instytucję.

• Istniejące francuskie dokumenty notarialne, acte de notoriété, inwentarz spadku, korespondencja podatkowa oraz już przygotowane tłumaczenia.

Przechowuj kopie w czystej formie i opisane.
Jeśli dokument jest uwierzytelnioną kopią, tłumaczeniem, apostille lub oryginałem, zaznacz to w spisie. Nie wysyłaj oryginałów za granicę, dopóki nie wiesz, czy notariusz lub instytucja tego wymaga i jak zostaną odesłane.

Słownik dokumentów FR-EN

Używaj tego jako słownika przy przyjęciu sprawy, nie jako wniosku prawnego: certificat successoral européen - Europejski Certyfikat Spadkowy; acte de notoriété - akt notarialny identyfikujący spadkobierców i prawa; certificat de décès - akt zgonu; livret de famille - książeczka rodzinna; régime matrimonial - ustrój majątkowy małżeński; héritier réservataire - spadkobierca konieczny lub chroniony; légataire - zapisobierca; indivision - współwłasność po śmierci.

Pytania do notariusza

Zapytaj, czy spadek ma francuskiego notariusza, czy chodzi o francuską nieruchomość, czy zmarły zostawił testament albo intercyzę.
Sprawdź też, czy któryś spadkobierca jest małoletni lub dorosły pod ochroną.
Zapytaj, jakiego dokumentu naprawdę chce francuski bank, ubezpieczyciel albo księga wieczysta.

Przy aktywach spoza UE zachowaj szczególną ostrożność.
Francuski certyfikat lub acte de notoriété mogą być przekonujące. Lecz bank w Szwajcarii, USA, Zjednoczonym Królestwie albo na Bliskim Wschodzie może żądać lokalnego probate, ponownego stwierdzenia, zaświadczenia podatkowego, poświadczenia notarialnego lub legalizacji.
Francuski plik powinien więc zawierać osobny dziennik próśb od zagranicznych instytucji. Zapisuj dokładne brzmienie każdej prośby, zamiast je parafrazować.

Punkty wrażliwe na spór

Zatrzymaj się przed złożeniem lub rozesłaniem wniosku o certyfikat, jeśli pojawił się późniejszy testament, spór o zdolność, konflikt o zwykłe miejsce pobytu lub brakujące dziecko.
Zatrzymaj się też przy kwestii majątkowej żyjącego małżonka albo sporze o darowizny za życia.
Zatrzymaj się też, jeśli członek rodziny używa wniosku o certyfikat, by wymusić podział, zanim wyjaśni się długi, podatki i koszty nieruchomości.

Wyszukiwania w Judilibre pokazują, że spory spadkowe często zależą od precyzyjnych faktów.
Chodzi o stan rodzinny, autentyczność dokumentów, miejsce zamieszkania, darowizny i uprawnienia osoby działającej w imieniu spadku.
Nie przewidują, czy dana instytucja zaakceptuje konkretny certyfikat. Cel praktyczny jest węższy.
Przygotuj dwujęzyczny, podzielony na aktywa plik. Ma on pozwolić notariuszowi lub doradcy wskazać właściwy dowód dziedziczenia, właściwy organ wydający i dokumenty, które nadal trzeba przetłumaczyć lub sformalizować.

Źródła

• Service-Public

• Legifrance

• Francuski serwis publiczny wymiaru sprawiedliwości i wytyczne Cerfa

Ten artykuł ma charakter ogólny i nie stanowi porady prawnej, finansowej, medycznej ani podatkowej.