Jeśli niemiecki Erbschein leży na biurku, zacznij od przesłania do Caira zawiadomienia, umowy, nakazu lub korespondencji. Zapytaj o prawo niemieckie, sporządź pisma lub formularze i prześlij pliki do weryfikacji.
Zacznij czat za 30 sekund
Zbierz najpierw testament, akt zgonu, wykaz majątku, długów, drzewo rodzinne i korespondencję z wykonawcą testamentu.
Przy aktywach spadku za 1 mln EUR brak danych bankowych, firmowych lub zagranicznych może opóźnić podział.
Wniosek o status i rachunki składaj na piśmie, zanim zaczniesz formułować zarzuty.
Użyj Caira do sporządzenia próśb o dokumenty dla beneficjenta, wykonawcy testamentu lub posiadacza aktywów.
Erbschein to niemiecki dokument potwierdzający dziedziczenie. Może pomóc spadkobiercy wykazać status wobec banków, ksiąg wieczystych, ubezpieczycieli i innych instytucji. Nie traktuj go jednak jako uniwersalnego pierwszego kroku po każdym zgonie. Zanim go zażądasz, sprawdź, kto wymaga dowodu, co zaakceptuje i czy inny dokument już nie wystarczy. Niemiecki testament notarialny, testament otwarty przez sąd, europejskie poświadczenie spadkowe lub zagraniczny dokument spadkowy mogą zmienić praktyczną ścieżkę.
Ten przewodnik służy do przygotowania. Oficjalne źródła potwierdzają ustawową konstrukcję i tryb w Nachlassgericht lub u notariusza. Lokalna praktyka sądu, terminy, formalności dokumentów, tłumaczenia i opłaty mogą się różnić. Użyj listy kontrolnej, by uporządkować fakty przed kontaktem z właściwym sądem, notariuszem lub doradcą spadkowym.
Zacznij od podstaw dziedziczenia
Najpierw ustal, czy dziedziczenie opiera się na testamencie, umowie spadkowej, dziedziczeniu ustawowym, czy na niepewnym miksie. Jeśli jest testament, zapisz, gdzie jest oryginał, czy złożono go do sądu albo go otwarto, i czy mogą istnieć późniejsze dokumenty. Jeśli nie znasz testamentu, przygotuj drzewo rodzinne. Uwzględnij małżonka lub zarejestrowanego partnera, dzieci, dzieci przysposobione, zmarłych wcześniej krewnych, rodziców i rodzeństwo. Dodaj wcześniejsze małżeństwa, gdy to ważne.
Nie ukrywaj dokumentu tylko dlatego, że rodzina uważa go za nieaktualny. Nie stwierdzaj, że testament nie istnieje, jeśli rodzina nie zrobiła starannego poszukiwania. Wniosek może wymagać oświadczeń o stanie wiedzy, więc niepewność należy oznaczyć jako niepewność.
Ustal lokalną ścieżkę
Wielu wnioskodawców kontaktuje się z Nachlassgericht właściwym dla ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego. Niektóre oświadczenia można też złożyć u niemieckiego notariusza. Jeśli zmarły mieszkał poza Niemcami, ale zostawił niemiecki majątek, trzeba to sprawdzić dokładniej. Strona wymiaru sprawiedliwości NRW jest dobrym oficjalnym przykładem. Nie dowodzi jednak, że każdy sąd używa tego samego trybu wizyty i tej samej listy dokumentów.
Przed rezerwacją czegokolwiek zapisz ostatnie zwykłe miejsce zamieszkania zmarłego. Dodaj ostatni niemiecki adres, jeśli był, obywatelstwo, jeśli istotne, znany dotąd majątek w Niemczech i instytucję, która wymaga dowodu. Potem zapytaj sąd lub notariusza, jakie oryginały, uwierzytelnione kopie, tłumaczenia lub apostille są potrzebne.
Zbuduj teczkę dokumentów
Praktyczna teczka do Erbschein zwykle zaczyna się od aktu zgonu, dokumentu tożsamości wnioskodawcy i informacji o ostatnim adresie. Dodaj też dowody stanu rodzinnego i statusu testamentu. W zależności od faktów dołóż akty urodzenia, małżeństwa, dokumenty rozwodowe, adopcyjne, zmiany nazwiska, akty zgonu zmarłych wcześniej krewnych i dane kontaktowe możliwych spadkobierców.
Dla rodzin transgranicznych zrób miniinwentarz: tytuł dokumentu, kraj, organ wydający, język, data, pisownia nazwiska, status tłumaczenia, status apostille lub legalizacji oraz to, czy dokument jest oryginałem czy kopią uwierzytelnioną. Nazwiska różnie zapisane w paszportach, aktach małżeństwa i urodzenia trzeba wyłapać wcześnie, a nie zostawiać ich sądowi.
Przemyśl zakres zaświadczenia
Wniosek o Erbschein może wymagać wskazania, kto jest spadkobiercą i jaki udział ma zostać potwierdzony. Uważaj na ten krok. Zaświadczenie dla jedynego spadkobiercy, dla współspadkobierców albo z określonymi udziałami może mieć różne skutki praktyczne. Jeśli udziały są niejasne, nie wymyślaj procentu tylko po to, by uzupełnić formularz. Zaznacz problem dla sądu, notariusza lub doradcy prawnego.
Sprawdź też, czy wszyscy możliwi spadkobiercy wiedzą o wniosku. Jeśli ktoś kwestionuje testament, odrzuca drzewo rodzinne albo mógł odrzucić spadek, teczka przestaje być prostym ćwiczeniem w przygotowaniu dokumentów.
Krótka wiadomość przygotowawcza
Temat: Dokumenty do przygotowania wniosku o Erbschein
Do przygotowania możliwego wniosku o Erbschein po śmierci [Name] w dniu [Datum] potrzebuję dostępnych akt stanu cywilnego i testamentów. Potrzebuję też informacji o możliwych spadkobiercach i dokumentów spadkowych. Proszę też napisać, czy znane są wcześniejsze małżeństwa, adopcje, zagraniczne dokumenty lub inne rozrządzenia na wypadek śmierci. Dziękuję, [Name]
Częste błędy
Do częstych błędów należy składanie wniosku przed sprawdzeniem, czy Erbschein w ogóle jest potrzebny. Innym jest używanie strony lokalnego sądu z niewłaściwego landu albo poleganie na kopii testamentu bez wiedzy, gdzie jest oryginał. Częstym błędem jest też pomijanie zmarłego wcześniej krewnego, ignorowanie małżeństw lub rozwodów za granicą oraz wysyłanie nie do odzyskania oryginałów bez zrozumienia zasad zwrotu. Innym błędem jest skupienie się wyłącznie na majątku. Teczka do Erbschein dotyczy przede wszystkim wykazania dziedziczenia. Wykaz majątku jest pomocny, ale najpierw liczą się dowody rodzinne i dokumenty.
Gdzie pasuje Unwildered
Prześlij akt zgonu, dokumenty testamentowe, akta rodzinne, tłumaczenia, żądanie instytucji oraz wszelką korespondencję z sądu lub notariusza. Unwildered może pomóc zamienić teczkę w listę kontrolną drzewa rodzinnego, wskazać brakujące dokumenty i przygotować konkretne pytania przed złożeniem wniosku.
Źródła
Wytyczne sądowe o Erbschein
Gesetze im Internet
Wytyczne organu ds. podatku od spadków
Portal sprawiedliwości
Regulaminy i formularze sądowe
Ten artykuł ma charakter ogólny i nie stanowi porady prawnej, finansowej, medycznej ani podatkowej.
